Πολλάκις έχω αναφερθεί στην Εθνική ανάγκη να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις, το επιχειρείν.
Άπειρες οι φορές που έχω τονίσει ότι χωρίς την προώθηση των Ελληνικών επιχειρήσεων, μικρών και μεγάλων, δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα.
Ακούραστα δε, τα τελευταία χρόνια, καταδεικνύω τα...
κακώς κείμενα που χαντακώνουν την οποιαδήποτε ελπίδα ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας, στη χώρα μας.
Δεν είμαι βεβαίως ο μόνος που προωθεί κάτι τέτοιο.
Πολλοί οι άνθρωποι που στηρίζουν τις ίδιες ιδέες-απόψεις, όσον αφορά την τεράστια ανάγκη «εκτόξευσης» των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, εν Ελλάδι.
Δυστυχώς όμως, οι άνθρωποι που αποφασίζουν για την τύχη της οικονομίας μας, μέσω των νομοσχεδίων που ψηφίζουν και αφορούν τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις, δεν είναι αυτοί που φωνάζουν και διαμαρτύρονται για τα προαναφερθέντα.
Αυτοί που αποφασίζουν για την τύχη μας, φανερώνουν καθημερινά το πόσο «ανεπάγγελτοι» είναι.
Μας καταδεικνύουν δε, ότι είναι παντελώς άσχετοι με τα του επιχειρείν.
Χαρακτηρίζονται, όχι από τις επαγγελματικές επιτυχίες κατά την διάρκεια της καριέρας τους, αλλά για την «επιτυχημένη» κομματική τους πορεία.
Επιλέγονται με βάση όχι τις όποιες ικανότητές τους, αλλά με βάση το πόσο κομματικά «χρωματισμένοι» είναι.
Αποτέλεσμα των ως άνω επιλογών, να θεωρείται στην Ελλάδα «κατάρα», ειδικά η μικρή επιχείρηση.
«Κατάρα» γιατί γνωρίζει ο ασκών επιχειρηματική δραστηριότητα, ότι από τη στιγμή που θα «βάλει το κλειδί στην πόρτα», όπως συχνά λέγεται, θα πρέπει να συγκεντρώσει έναν πακτωλό χρημάτων, για τον άτυπο «συνέταιρό» του (το Κράτος), ξεκινώντας από την «απατεωνίστικη» εισφορά του «επιτηδεύματος» και της «αλληλεγγύης», την πληρωμή του «ασφαΛΗΣΤΡΙΚΟΥ» ταμείου Ο.Α.Ε.Ε, την παρακράτηση φόρου 20% (άσχετα με τα καθαρά κέρδη, αλλά επί του τζίρου!) , την εισφορά του επιμελητηρίου (τι ακριβώς «επιμελείται» άραγε και για ποιόν;), την προκαταβολή φόρου 55% για την επόμενη φορολογική χρήση κτλ κτλ!
Δεν νομίζω να χρειάζεται να αναφερθώ σε ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες, για να τονίσω την «επίθεση» που δέχονται καθημερινά οι έχοντες ως εργασία, την επιχείρησή τους.
Αυτό όμως που πραγματικά δεν μου δίνει κανένα «σημάδι» ελπίδας είναι ότι, ως απάντηση-λύση που προτείνεται από πλευράς των απλών πολιτών, σε αυτούς τους ανεκδιήγητους που μας κυβερνούν, μέσω της μοναδικής «δύναμης» που έχουν, της ψήφου τους δηλαδή, είναι Παρατάξεις, που όχι μόνο δεν προτείνουν ρεαλιστικές λύσεις για τα προβλήματα των ελ. επαγγελματιών, αλλά με τα λεγόμενά τους, τα προγράμματά τους και με τις πράξεις τους, αποδεικνύουν καθημερινά, ότι ακολουθούν το ίδιο «μοτίβο», την ίδια «γραμμή», που χάραξαν όλες οι Κυβερνήσεις από την μεταπολίτευση και μετά….και ίσως χειρότερη!
Όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι «το βάζω κάτω», ούτε εγώ, ούτε πολλοί άλλοι που συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις.
Απλά φανερώνει την επιτακτική ανάγκη της ενημέρωσης του κόσμου, για το πώς λειτουργεί μια οικονομία η οποία είναι «φιλική» προς επενδύσεις και επιχειρηματικές δραστηριότητες και τί αποτελέσματα μπορεί να φέρει.
Εύχομαι, κάποια μέρα, να μη χρειάζεται να τονίζουμε κάποιοι τα αυτονόητα.
Προς το παρόν όμως, είναι καθήκον όσων μπορούν, να προωθούν την έννοια της σωστής επιχειρηματικότητας.
Θα κλείσω με ένα σοφό τετράστιχο που έγραψε προ πολλών ετών ο πατέρας μου:
Επιχειρείν και Έλληνας
με «συνεταίρο» Κράτος,
αυτό το «τρίο» δεν μπορεί
παρά να είναι Πάτος!
eyedoll.gr
